12/05/2021

OBRADOIRO XELA ARIAS

     Hoxe o alumnado de  1º de ESO participou nunha sesión de contacontos ilustrado . A actividade, a cargo do colectivo   POLO CORREO DO VENTO , está baseada na súa publicación titulada Liberdade, solidariedade e amor pola lingua. Pequena biografía de Xela Ariaspertencente á colección “Mulleres galegas” de Lela Edicións.

    Carlos Taboada e Enrique Mauricio explicaron a biografía de Xela Arias acompañando o seu ameno relato  con fermosas ilustracións . Remataron cun obradoiro de debuxo no que o alumnado fixo caricaturas da poeta nacida en Sarria.



Foi unha actividade entretida e ben proveitosa!

21/04/2021

Club de lectura: 22 segundos de Eva Mejuto



Hoxe os membros do club de lectura de 3º de ESO reunímonos para reflexionar sobre a obra de Eva Mejuto titulada 22 segundos

A identidade sexual é unha vivencia interna e tamén íntima. Está relacionada coa percepción que cada individuo ten sobre o seu corpo e os seus trazos físicos, no entanto esta percepción pode non corresponder co sexo  determinado no nacemento. Sobre esta cuestión trata este libro de Eva Mejuto no que Alex ten que vivir co nome de Xela e nun corpo feminino. Un tema que cómpre coñecer para aprender a respectar.

Foi unha xuntanza moi proveitosa, chea de interesantes reflexións.

Parabens , rapazada!

19/04/2021

LETRAS GALEGAS 2021 XELA ARIAS


 Como sabedes as Letras Galegas deste ano están dedicadas á poeta Xela Arias  Para ir ambientando , colocamos uns paneis informativos no instituto. A seguir deixamos tamén varias ligazóns nas que podedes atopar informacións sobre a autora :

Telexornal Xela Arias  elaborado polo alumnado do CPI  dos Dices

Biografía no Portal da Lingua galega

Fotografías de Xela Arias

Retratos de Xela Arias por Xulio Xil

A palabra esgazada  ( serie documental  sobre Xela Arias -6 capítulos -)

Darío recita versos da súa nai  ( da obra Darío a diario)

Primavera das Letras ( RAG)

01/04/2021

GALICIA MÁXICA

Ultimamente, o alumnado de 1º de ESO anda a investigar os nosos seres mitolóxicos . Percorreu as páxinas da galicia encantada e averiguou sobre o tardo, o lobishome, as sereas, os mouros e as mouras, os trasnos, o sacaúntos...  No corredor temos unha exposición dos que máis nos gustaron e unha chea de debuxos que recrean os preferidos pola rapazada: 




25/03/2021

CANDO PETAN Á PORTA POLA NOITE


Hoxe , o alumnado de 1º ESO C  que forma parte do club de lectura , xuntouse para falar sobre a obra de Xabier P Docampo  Cando petan á porta pola noite. Esta obra converteuse xa  nun referente  da literatura galega de medo . Gañadora do Premio Nacional de Literatura Infantil en 1995, segue dando moito que contar. O seu autor, un grande que nos deixou , amaba a literatura oral e os relatos contados e como homenaxe aos seus pais, contadores de sucesos , escribiu este libro marabilloso.

Como sempre, os lectores destacados  recibiron o seu diploma.



14/09/2020

01/09/2020

O XIRITIGRE

 O XIRITIGRE

( Por David Ferro de 1ºC )





        O xiritigre é un animal carnívoro. Na cabeza ten uns cornos que lle serven para atacar as súas presas. A súa lingua é moi longa e ten uns dentes moi afiados. Dende a cabeza ata a metade do corpo ten unha pelaxe de cor amarela con manchas;  na outra metade, que remata nun longo rabo, a súa pel é laranxa con raias de cor máis escura.

        O xiritigre ten un carácter bipolar, xa que segundo a hora do día que sexa é máis apracible ou máis agresivo. Por exemplo: polo día é moi tranquilo e gústalle achegarse á xente, pero na noite vólvese máis perigoso e prefire estar só para cazar as súas presas.


O PATICERVO

 O PATICERVO

( Por Julia Fraga de 1ºC )


    O paticervo é un animal bastante raro. De pato ten os pés, o corpo e o peteiro, e do cervo posúe ás patas, a cabeza e a súa fermosísima cornamenta.

    É moi difícil velo porque vive no medio dos montes, e sempre preto dun río. Os cazadores andan coma tolos a buscalo, para que a súa rara cabeza luza nas paredes dos salóns de ricos coleccionistas; pero o paticervo non é doado de atopar debido á súa facilidade para moverse tanto pola auga como pola terra.


A MANTIGOXA

 A MANTIGOXA

( Por Pablo Suárez de 1ºC )


            A Mantigoxa é unha especie de león cunhas ás xigantes similares ás dun dragón, ten unha cola cun pincho parecido a unha agulla, coa cal fai que as súas presas se durman ao momento.

           Cando os rapaces e rapazas se perden no bosque, a Mantigoxa dórmeos durante moito tempo e ao espertaren non lembran nada do sucedido. Por  causa da picadura, tampouco lembran como andar nin se poden mover.

O RAPOSOBOT

 O RAPOSOBOT

( Por Paula Vidal Carro de 1ºC )



O Raposobot e un ser fantástico ao que pouca xente tivo ocasión de ver. É un dos animais máis astutos e ten moito medo da xente que conduce calquera vehículo . Conta cunha pelaxe roxa, onde agocha numerosos tesouros, fáltalle un ollo e ten unha parte da cara metálica. Habita pola zona do rio Eume.

Chámase así porque cando era moi pequeno, atropelouno un coche. Un neno pequeno salvouno e convenceu aos seus pais para que coidaran e reparasen o animal. Puxéronlle a parte da cara e o ollo que lle faltaba dun material especial que ten a capacidade de atraer obxectos metálicos.

É o culpable de que os obxectos metálicos, coma as chaves, desaparezan sen motivo ningún. Pero cando ten as chaves dalgunha casa “quédase” con algún obxecto que lle recorde as persoas que o salvaron. Como compensación por "roubar", saca da súa pelaxe onzas de ouro.

O SALBURÓN

  O SALBURÓN

( Por Sofía Suárez Sánchez de 1ºC)




Esta especie é un animal que moi poucas persoas coñecen e que do que ningunha pode falar, é moi temible e perigoso.

O salburón é metade salamántiga metade tiburón, con escamas por todo o seu corpo e ás para voar, aletas para nadar e patas para andar, ademais dunha boca moi grande e uns cabeiros afiados.

Esta criatura vai polas noites ás casas e pega uns sustos que deixan á vítima muda e aterrorizada de por vida. Por esta mesma razón, os médicos, moitas veces non son quen de comprender por que unha persoa quedou sen fala da noite para a mañá. Como as persoas que viron a esta criatura non poden comunicarse, ninguén sabe como é este animal nin que é o causante destas desgrazas.

Seica unha vez unha muller atreveuse a contarlle á súa filla, a través dunha carta, a razón pola que non durmía polas noites e xa non podía falar, pero ao parecer, como describiu este ser como algo tan anormal e non crible, a familia decidiu metela nun centro para enfermos mentais, pensando que fora o diaño o causante desta traxedia.

O salburón habita en zonas subterráneas, ben protexido, para que non se decaten da súa existencia. As terras que máis lle gustan son as que teñen carballos por riba, formando unhas boas sombras; así que ollo, non vaia ser que un día saia de detrás túa cando esteas botando unha sonada!




O BOLBORATO

  O BOLBORATO

( Por Lía Maceiras de 1ºC)


Trátase dun animal con forma de gato , ás de bolboreta , pelaxe moi sedosa e un par de antenas. Este animal pasa as noites voando sobre as aldeas e cando ve algunha planta a piques de morrer, lámbea un pouco  e o seu cuspe fai que volva florear .

Dise que un día o bolborato estaba lambendo unha roseira, cando de súpeto lle quedou unha espiña  na lingua. Desde aquela todos os bolboratos teñen unha espiña na súa lingua.

O RAPOUCHO

 O RAPOUCHO

( Por Óscar Núñez Rey de 1ºC)


O Rapoucho é un ser metade raposo e metade moucho. Ten unha capa de plumas  que utiliza  para planar e que ocultan a súa parte  de raposo , agás a cabeza . Teñen arredor unhas nubes amarelas  que fan durmir a quen as respira.

Estes animais son os encargados de traer os soños ás persoas , sendo este o motivo  polo que están rodeados desas nubes amarelas ; pero provocan o mesmo efecto se os miras aos ollos , que son moi perigosos, porque te deixan durmindo para sempre.

Unha vez, un neno mirou para para os ollos dun rapoucho antes de durmir e disque o neno xamais espertou. 

Esta historia é unha boa advertencia :

NON MIREDES NUNCA OS  OLLOS DO RAPOUCHO  

A ELI

  A Eli

( André Ponte Pose de 1º D)





A Eli é unha cadeliña que parece unha suricata e que no pescozo ten unha liña de pelo negro que lle fai unha capa. A Eli entra na túa casa pola porta molestando a ladros ata que lle abres, ou pola xanela dun salto canguril. Se non lle dás de xantar mórdeche os nocellos.

Unha vez entrou nunha casa de Abegondo pola xanela, e púxose a comer tanto, que empezou a vomitar e comer seguido ata que acabou con toda a comida. Cando as persoas que vivían alí entraron pola porta, a Eli mordeulles os nocellos por non dárenlle  de comer.

A RA QUE HIPNOTIZA

  A RA QUE HIPNOTIZA

( Por Alfonso Piñeles, de 1º D)


Este animal leva na Terra uns 8000 anos. É unha especie de ra que pesa arredor de cinco quilogramos. Ten o corpo de dúas cores, azul e celeste, pero a súa barriga é branca. Sae a cazar polas noites e ten o poder de hipnotizar outros seres vivos.

Conta unha historia que preto dun lago  había unha pequena vila na que vivían  unhas trescentas persoas. Cada día aparecían cadáveres no lago e non sabían que estaba pasando. Entón chamaron a un investigador para que o averiguase pero non foi capaz, e a ra hipnotizadora seguiu matando.

A MURMIGA

 

A MURMIGA

( Por Lucas Carro Pedreira  de 1º D)



         A murmiga é unha formiga normal, pero cunha peculiaridade que a diferencia das demais: no canto de ter dúas antenas na cabeza, ten un rolo de papel moi forte que lle serve para atrapar as súas presas. Este rolo rexenérase cada vez que se acaba. A esperanza de vida dunha murmiga é de oito anos aproximadamente, o que é moito para unha formiga.

Un día unha murmiga estaba con febre e sacaba moitísimo papel cando non quería. Entón, a murmiga entrou na casa dunha xente moi rica e sen decatarse soltou moito papel. Como a familia se deu conta  atrapouna. Deixárona que sacase todo o papel que tiña ata que rematase a súa vida.

 

O COCHO-CACHO


O COCHO-CACHO 

( Por Blanca Gutiérrez de 1º D )


     O cocho-cacho é un animal  pequeño, parecido a un bacoriño. Ten o corpo brandiño e de cor rosada, recuberto por unha cuncha de pugas  moi puntiagudas de cor  moura .

O cocho-cacho vai ás casas dos nenos sucios , que non teñen o seu cuarto limpo e pínchaos nun dedo. Pola mañá, cando os nenos se erguen, teñen moitas ganas de recoller.

Un día, unha nena chamada Carmiña non quixo recoller e apareceulle o Cocho- Cacho que lle pinchou o dedo. Á mañá seguinte, o cuarto de Carmiña quedou limpo e recollido como nunca!


A PÓRCAVA VOADORA

 A PÓRCAVA VOADORA 

( Por Carmen Dubra Suárez  de 1º D )

    
   A pórcava voadora é unha especie de porco e vaca con ás nun mesmo animal.
    Ten un corpo fofiño e gordecho, de cor azulada  e cheo de manchas rosas, fociño grande e rosa, patas pequenas con pezuñas, unha cinzarra  nunha pata, un par de ás, cola pequena en espiral, unha lingua amarela botada para fóra e dentes separados e amarelentos. Emite sons coma este: 

" Mu-mu-mu-muuuu"

    Este animal é moi, moi adorable e gracioso, pero á súa vez é un paspallán, eu averigüeino por algo que pasou un día...

    Estaba eu tranquila na miña casa, cando de súpeto escoitei un ruído que viña da cheminea e coidadosamente fun mirar... atopei un  extraño animal mestura de porco e vaca que facía un raro son, tal que así: 

" Mu-mu-mu - muuuu". 

Pensei como se podería chamar ese animal e decateime de que era ... a pórcava!

        Foi cara á cociña, comeu todo canto había, tirou  todo o que viu  e rompeu o que estaba ao seu carón, era un desastre! Decidín asustala para que marchase e cando me viu, saíu voando  pola fiestra feliz e satisfeita, repetindo ese son unha e outra vez: 

" Mu-mu-mu - muuuu"


 


O ESCARADENTES

 O ESCARADENTES

( Por Manuel Corredoira Purriños de 1º D)


    O Escaradentes é un escaravello ao que lle saen ferramentas de dentista pola cuncha. Viste cunha bata e leva lentes porque non ve moi ben de cerca. Dise que todas as noites, entra polas fiestras ás casas de Galicia onde hai nenos pequenos, para facilitarlle o traballo ao Rato Pérez, facendo que se movan os dentes dos rapaces. Non é perigoso, pero se vén antes dos nove anos pode ser que aos nenos lles tarden moito en saír os dentes novos, por iso, para que non entre nas casas , hai que poñer unha maceta cun pouco de terra para que se esconda alí toda a noite.

    Un día o Escaradentes, cando ía abrirlle a boca a un neno para moverlle os dentes, o neno espirrou e o Escaradentes entrou na súa boca . Como non podía facer nada para saír, decidiu mover un pouco máis un dente. Cando xa eran as catro da mañá, canso de esperar, decidiu ascender polo seu corpo ata chegar ao cerebro. Unha vez alí, comezou a dar pequenos golpes no cerebro para que se lle abrise a boca. Despois de cinco golpes  o Escaradentes conseguiu saír.


O XIRAFLANTE

O XIRAFLANTE
( Por Daniela Barallobre de 1º ESO D) 



     O Xiraflante é un animal un pouco raro, xa que ten cabeza de elefante, pescozo de xirafa e corpo de flamenco. É moi difícil de ver , porque cando ve un humano sáenlle dúas ás e marcha voando porque lle dan medo as persoas.
    Gústalle subir aos tellados das casas, métese pola cheminea como Papa Noel e come todo o que atopa pola casa. Normalmente vive nos ríos e nos lagos, pero ás veces escóndese nas cidades e nas árbores dos xardíns.
    Un día o Xiraflante meteuse por unha cheminea, pero era o día de Nadal e encontrouse con Papa Noel. Este decidiu envolvelo para darlle un agasallo ao neno desa casa. Pola mañá, cando o neno abriu o paquete, os pais dixéronlle que tiña que soltalo no xardín  para que se fora, pero o neno non lles fixo caso e gardouno no seu cuarto . Ao día seguinte o Xirafante non estaba, porque pola noite saiu voando pola fiestra .


O PATICANFANTE

 

O PATICANFANTE

( Por Carla Amado de 1ºC )



    O paticanfante é un animal con características de paxaro, de can, de golfiño e de elefante. Vive en ambientes cálidos onde se manteña ben a temperatura. Busca as súas presas pola noite.Atrápaas paralizándoas co rabo e hipnotízaas cun fío con dúas follas que sempre leva colgado do seu peteiro. Acostuma cazar dous ou tres nenos cada noite, os que non caza fainos durmir ata que pasen dúas ou tres noites polo menos.
    Unha vez un rapaz non obedecera os seus pais e, cando todo o mundo estaba durmindo, o paticanfante foino visitar, contoulle un conto e logo atrapouno. Ao día seguinte, os seus pais atoparon unha nota que dicía: “ non me busquedes máis , estou ben” , e nunca máis o volveron ver.

Serás ti o seguinte?

    


O LOBOTO

 O LOBOTO

( Por David Baladrón de 1º D)

    É un coñecido lobo laranxa galego con dúas colas que viste catro botas de la. Fai durmir as ovellas aloumiñándoas cos rabos para despois quitarlles a la coas garras e facer con ela as botas . Non se leva ben cos gandeiros , porque cando lles quita a la ás ovellas non é capaz de non ferilas. Aos tres anos de fabricar unhas botas ten que facer unhas novas. 
    Está en perigo de extinción porque non sobrevive sen botas e, coas botas postas pon pode quitarlles a la ás ovellas para fabricar as novas que necesita cada tres anos. Un día , hai moito tempo, un loboto coas botas case rotas atopou a casa dun gandeiro . Para sobrevivir , levoulle as botas. Cando escaba , o gandeiro viuno e xurou vingarse. Dende entón o loboto non se deixa ver no campo e só colle a la das ovellas perdidas.