O alumnado de 1º de ESO estivo a realizar un traballo colectivo de fraseoloxía do galego. Cada alumna/o explicou unha frase feita do noso idioma e buscou unha fotografía adecuada para ilustrar o seu significado figurado.
Mostrar mensagens com a etiqueta 1º de ESO. Mostrar todas as mensagens
Mostrar mensagens com a etiqueta 1º de ESO. Mostrar todas as mensagens
12/03/2023
TRABALLOS DE FRASEOLOXÍA ( 1º ESO)
O alumnado de 1º de ESO estivo a realizar un traballo colectivo de fraseoloxía do galego. Cada alumna/o explicou unha frase feita do noso idioma e buscou unha fotografía adecuada para ilustrar o seu significado figurado.
25/04/2021
FAUNA MÁXICA INVENTADA POLO ALUMNADO DE 1º DE ESO
O alumnado de 1º de ESO anda a aprender sobre personaxes da nosa mitoloxía. Tamén leu varios textos da "Fauna máxica" de Álvaro Cunqueiro na súa obra Escola de menciñeiros.
Despois botouse a crear ata compoñer colectivamente este pequeno bestiario.
Para ver as criaturas inventadas, preme nos nomes do seguinte índice:
Despois botouse a crear ata compoñer colectivamente este pequeno bestiario.
Para ver as criaturas inventadas, preme nos nomes do seguinte índice:
09/10/2020
01/09/2020
O XIRITIGRE
O XIRITIGRE
( Por David Ferro de 1ºC )
O xiritigre é un animal carnívoro. Na
cabeza ten uns cornos que lle serven para atacar as súas presas. A súa lingua é
moi longa e ten uns dentes moi afiados. Dende a cabeza ata a metade do corpo
ten unha pelaxe de cor amarela con manchas;
na outra metade, que remata nun longo rabo, a súa pel é laranxa con raias de cor máis
escura.
O
xiritigre ten un carácter bipolar, xa que segundo a hora do día que sexa é máis apracible ou máis agresivo.
Por exemplo: polo día é moi tranquilo e gústalle achegarse á xente, pero na
noite vólvese máis perigoso e prefire estar só para cazar as súas presas.
O PATICERVO
O PATICERVO
( Por Julia Fraga de 1ºC )
O paticervo é un animal bastante raro.
De pato ten os pés, o corpo e o peteiro, e do cervo posúe ás patas, a cabeza e
a súa fermosísima cornamenta.
É moi difícil velo porque vive
no medio dos montes, e sempre preto dun río. Os cazadores andan coma tolos a
buscalo, para que a súa rara cabeza luza nas paredes dos salóns de ricos
coleccionistas; pero o paticervo non é doado de atopar debido á súa facilidade
para moverse tanto pola auga como pola terra.
A MANTIGOXA
A MANTIGOXA
( Por Pablo Suárez de 1ºC )
A Mantigoxa é unha especie de
león cunhas ás xigantes similares ás dun
dragón, ten unha cola cun pincho parecido a unha agulla, coa cal fai que as súas
presas se durman ao momento.
Cando
os rapaces e rapazas se perden no bosque, a Mantigoxa dórmeos durante moito
tempo e ao espertaren non lembran nada do sucedido. Por causa da picadura, tampouco lembran como
andar nin se poden mover.
O RAPOSOBOT
O RAPOSOBOT
( Por Paula Vidal Carro de
1ºC )
O Raposobot e un ser fantástico
ao que pouca xente tivo ocasión de ver. É un dos animais máis astutos e ten
moito medo da xente que conduce calquera vehículo . Conta cunha pelaxe roxa,
onde agocha numerosos tesouros, fáltalle un ollo e ten unha parte da cara metálica.
Habita pola zona do rio Eume.
Chámase así porque cando era moi
pequeno, atropelouno un coche. Un neno pequeno salvouno e convenceu aos seus
pais para que coidaran e reparasen o animal. Puxéronlle a parte da cara e o ollo
que lle faltaba dun material especial que ten a capacidade de atraer obxectos
metálicos.
É o culpable de que os obxectos
metálicos, coma as chaves, desaparezan sen motivo ningún. Pero cando ten as
chaves dalgunha casa “quédase” con algún obxecto que lle recorde as persoas que o
salvaron. Como compensación por "roubar", saca da súa pelaxe onzas de ouro.
O SALBURÓN
( Por Sofía Suárez Sánchez de 1ºC)
Esta
especie é un animal que moi poucas persoas coñecen e que do que ningunha pode
falar, é moi temible e perigoso.
O
salburón é metade salamántiga metade tiburón, con escamas por todo o seu corpo
e ás para voar, aletas para nadar e patas para andar, ademais dunha boca moi
grande e uns cabeiros afiados.
Esta
criatura vai polas noites ás casas e pega uns sustos que deixan á vítima muda e
aterrorizada de por vida. Por esta mesma razón, os médicos, moitas veces non
son quen de comprender por que unha persoa quedou sen fala da noite para a
mañá. Como as persoas que viron a esta criatura non poden comunicarse, ninguén
sabe como é este animal nin que é o causante destas desgrazas.
Seica
unha vez unha muller atreveuse a contarlle á súa filla, a través dunha carta, a
razón pola que non durmía polas noites e xa non podía falar, pero ao parecer,
como describiu este ser como algo tan anormal e non crible, a familia decidiu
metela nun centro para enfermos mentais, pensando que fora o diaño o causante
desta traxedia.
O
salburón habita en zonas subterráneas, ben protexido, para que non se decaten
da súa existencia. As terras que máis lle gustan son as que teñen carballos por
riba, formando unhas boas sombras; así que ollo, non vaia ser que un día saia
de detrás túa cando esteas botando unha sonada!
O BOLBORATO
O BOLBORATO
( Por Lía Maceiras de 1ºC)
Trátase
dun animal con forma de gato , ás de bolboreta , pelaxe moi sedosa e un par de
antenas. Este animal pasa as noites voando sobre as aldeas e cando ve algunha
planta a piques de morrer, lámbea un pouco
e o seu cuspe fai que volva florear .
Dise
que un día o bolborato estaba lambendo unha roseira, cando de súpeto lle quedou
unha espiña na lingua. Desde aquela
todos os bolboratos teñen unha espiña na súa lingua.
O RAPOUCHO
O RAPOUCHO
( Por Óscar Núñez Rey de 1ºC)
O
Rapoucho é un ser metade raposo e metade moucho. Ten unha capa de plumas que utiliza
para planar e que ocultan a súa parte
de raposo , agás a cabeza . Teñen arredor unhas nubes amarelas que fan durmir a quen as respira.
Estes
animais son os encargados de traer os soños ás persoas , sendo este o
motivo polo que están rodeados desas
nubes amarelas ; pero provocan o mesmo efecto se os miras aos ollos , que son
moi perigosos, porque te deixan durmindo para sempre.
Unha
vez, un neno mirou para para os ollos dun rapoucho antes de durmir e disque o neno
xamais espertou.
Esta
historia é unha boa advertencia :
NON
MIREDES NUNCA OS OLLOS DO RAPOUCHO
A ELI
A Eli
( André Ponte Pose de 1º D)
A
Eli é unha cadeliña que parece unha suricata e que no pescozo ten unha liña de
pelo negro que lle fai unha capa. A Eli entra na túa casa pola porta molestando a ladros
ata que lle abres, ou pola xanela dun salto canguril. Se non lle dás de xantar
mórdeche os nocellos.
Unha
vez entrou nunha casa de Abegondo pola xanela, e púxose a comer tanto, que
empezou a vomitar e comer seguido ata que acabou con toda a comida. Cando as persoas
que vivían alí entraron pola porta, a Eli mordeulles os nocellos por non dárenlle de comer.
A RA QUE HIPNOTIZA
A RA QUE HIPNOTIZA
( Por Alfonso Piñeles, de 1º D)
Este
animal leva na Terra uns 8000 anos. É unha especie de ra que pesa arredor de
cinco quilogramos. Ten o corpo de dúas cores, azul e celeste, pero a súa
barriga é branca. Sae a cazar polas noites e ten o poder de hipnotizar outros
seres vivos.
Conta
unha historia que preto dun lago había
unha pequena vila na que vivían unhas
trescentas persoas. Cada día aparecían cadáveres no lago e non sabían que
estaba pasando. Entón chamaron a un investigador para que o averiguase pero
non foi capaz, e a ra hipnotizadora seguiu matando.
A MURMIGA
A MURMIGA
( Por Lucas Carro Pedreira de 1º D)
A murmiga é unha
formiga normal, pero cunha peculiaridade que a diferencia das demais: no canto
de ter dúas antenas na cabeza, ten un rolo de papel moi forte que lle serve
para atrapar as súas presas. Este rolo rexenérase cada vez que se acaba. A
esperanza de vida dunha murmiga é de oito anos aproximadamente, o que é moito para
unha formiga.
Un día unha murmiga
estaba con febre e sacaba moitísimo papel cando non quería. Entón, a murmiga
entrou na casa dunha xente moi rica e sen decatarse soltou moito papel. Como a
familia se deu conta atrapouna.
Deixárona que sacase todo o papel que tiña ata que rematase a súa vida.
O COCHO-CACHO
( Por Blanca Gutiérrez de 1º D )
O cocho-cacho vai ás
casas dos nenos sucios , que non teñen o seu cuarto limpo e pínchaos nun dedo.
Pola mañá, cando os nenos se erguen, teñen moitas ganas de recoller.
Un día, unha nena
chamada Carmiña non quixo recoller e apareceulle o Cocho- Cacho
que lle pinchou o dedo. Á mañá seguinte, o cuarto de Carmiña quedou limpo e
recollido como nunca!
A PÓRCAVA VOADORA
A PÓRCAVA VOADORA
( Por Carmen Dubra Suárez de 1º D )
A pórcava voadora é unha especie de porco e vaca con ás nun mesmo animal.
Ten un corpo fofiño e gordecho, de cor azulada e cheo de manchas rosas, fociño grande e rosa, patas pequenas con pezuñas, unha cinzarra nunha pata, un par de ás, cola pequena en espiral, unha lingua amarela botada para fóra e dentes separados e amarelentos. Emite sons coma este:
" Mu-mu-mu-muuuu"
Este animal é moi, moi adorable e gracioso, pero á súa vez é un paspallán, eu averigüeino por algo que pasou un día...
Estaba eu tranquila na miña casa, cando de súpeto escoitei un ruído que viña da cheminea e coidadosamente fun mirar... atopei un extraño animal mestura de porco e vaca que facía un raro son, tal que así:
" Mu-mu-mu - muuuu".
Pensei como se podería chamar ese animal e decateime de que era ... a pórcava!
Foi cara á cociña, comeu todo canto había, tirou todo o que viu e rompeu o que estaba ao seu carón, era un desastre! Decidín asustala para que marchase e cando me viu, saíu voando pola fiestra feliz e satisfeita, repetindo ese son unha e outra vez:
" Mu-mu-mu - muuuu"
O ESCARADENTES
O ESCARADENTES
( Por Manuel Corredoira Purriños de 1º D)
O Escaradentes é un escaravello ao que lle saen ferramentas de dentista pola cuncha. Viste cunha bata e leva lentes porque non ve moi ben de cerca. Dise que todas as noites, entra polas fiestras ás casas de Galicia onde hai nenos pequenos, para facilitarlle o traballo ao Rato Pérez, facendo que se movan os dentes dos rapaces. Non é perigoso, pero se vén antes dos nove anos pode ser que aos nenos lles tarden moito en saír os dentes novos, por iso, para que non entre nas casas , hai que poñer unha maceta cun pouco de terra para que se esconda alí toda a noite.
Un día o Escaradentes, cando ía abrirlle a boca a un neno para moverlle os dentes, o neno espirrou e o Escaradentes entrou na súa boca . Como non podía facer nada para saír, decidiu mover un pouco máis un dente. Cando xa eran as catro da mañá, canso de esperar, decidiu ascender polo seu corpo ata chegar ao cerebro. Unha vez alí, comezou a dar pequenos golpes no cerebro para que se lle abrise a boca. Despois de cinco golpes o Escaradentes conseguiu saír.
O XIRAFLANTE
O XIRAFLANTE
( Por Daniela Barallobre de 1º ESO D)
O Xiraflante é un animal un pouco raro, xa que ten cabeza de elefante, pescozo de xirafa e corpo de flamenco. É moi difícil de ver , porque cando ve un humano sáenlle dúas ás e marcha voando porque lle dan medo as persoas.
Gústalle subir aos tellados das casas, métese pola cheminea como Papa Noel e come todo o que atopa pola casa. Normalmente vive nos ríos e nos lagos, pero ás veces escóndese nas cidades e nas árbores dos xardíns.
Un día o Xiraflante meteuse por unha cheminea, pero era o día de Nadal e encontrouse con Papa Noel. Este decidiu envolvelo para darlle un agasallo ao neno desa casa. Pola mañá, cando o neno abriu o paquete, os pais dixéronlle que tiña que soltalo no xardín para que se fora, pero o neno non lles fixo caso e gardouno no seu cuarto . Ao día seguinte o Xirafante non estaba, porque pola noite saiu voando pola fiestra .
O PATICANFANTE
O
PATICANFANTE
(
Por Carla Amado de 1ºC )
O
paticanfante é un animal con características de paxaro, de can, de golfiño e de
elefante. Vive en ambientes cálidos onde se manteña ben a temperatura. Busca as
súas presas pola noite.Atrápaas paralizándoas co rabo e hipnotízaas cun fío con
dúas follas que sempre leva colgado do seu peteiro. Acostuma cazar dous ou tres
nenos cada noite, os que non caza fainos durmir ata que pasen dúas ou tres
noites polo menos.
Unha vez un rapaz non obedecera os seus pais e, cando todo o mundo estaba durmindo, o paticanfante foino visitar, contoulle un conto e logo atrapouno. Ao día seguinte, os seus pais atoparon unha nota que dicía: “ non me busquedes máis , estou ben” , e nunca máis o volveron ver.
Serás ti o seguinte?
O LOBOTO
O LOBOTO
( Por David Baladrón de 1º D)
É un coñecido lobo laranxa galego con dúas colas que viste catro botas de la. Fai durmir as ovellas aloumiñándoas cos rabos para despois quitarlles a la coas garras e facer con ela as botas . Non se leva ben cos gandeiros , porque cando lles quita a la ás ovellas non é capaz de non ferilas. Aos tres anos de fabricar unhas botas ten que facer unhas novas.
Está en perigo de extinción porque non sobrevive sen botas e, coas botas postas pon pode quitarlles a la ás ovellas para fabricar as novas que necesita cada tres anos. Un día , hai moito tempo, un loboto coas botas case rotas atopou a casa dun gandeiro . Para sobrevivir , levoulle as botas. Cando escaba , o gandeiro viuno e xurou vingarse. Dende entón o loboto non se deixa ver no campo e só colle a la das ovellas perdidas.
A LORSA
A LORSA
( por Óscar Novo Moral de 1º D)
( por Óscar Novo Moral de 1º D)
A Lorsa é unha mestura de loro e morsa que vive nas mochilas dos nenos. Intenta sempre roubarlles os deberes, pero é tan torpe que nunca o consegue. É de cor gris , ten ás e leva un gorro de cor vermella na cabeza; non é moi grande pero si moi forte.
A Lorsa, unha vez, meteuse na mochila dun neno que tiña os deberes feitos e por primeira vez roubounos. O neno, na clase de galego, non tiña os deberes, mirou pola ventá e viu a Lorsa. Intentou quitarllos pero a Lorsa escapou voando coas súas ás.
Subscrever:
Mensagens (Atom)